Tu na scenę wkraczają chińscy giganci technologiczni, tacy jak Huawei. Firma ta agresywnie wdraża technologię w pełni chłodzonych cieczą superładowarek (Liquid-cooled Superchargers). Mogą one dostarczyć nawet 600 kW do 1 MW mocy (dla porównania, Tesla Supercharger V3/V4 oferuje zazwyczaj 250 kW).
Pozwala to na naładowanie kompatybilnych aut (jak np. modele Zeekr czy Li Auto) w około 5–10 minut. Sloganem Huawei jest „jedna sekunda na jeden kilometr”. Dzięki chłodzeniu cieczą stacje te są niezwykle ciche (poniżej 55 dB), co pozwala na ich montaż blisko osiedli mieszkaniowych.

Władze w Pekinie skutecznie walczą z wykluczeniem transportowym. Raport NEA wskazuje, że 98% miejsc obsługi podróżnych (MOP) przy autostradach jest wyposażonych w stacje ładowania. W 19 prowincjach osiągnięto „pełne pokrycie” infrastrukturą w każdym miasteczku i gminie. Rządowy plan „Trzyletnia akcja” (2025–2027) zakłada dalszą ekspansję na tereny wiejskie, aby elektromobilność nie była przywilejem wyłącznie mieszkańców Szanghaju czy Pekinu. Kluczem do tego sukcesu jest zmiana polityki rządowej. W wielu regionach Chin wygaszono już bezpośrednie dopłaty do zakupu samochodów elektrycznych (które i tak są tam znacznie tańsze niż na Zachodzie dzięki wojnie cenowej BYD i Tesli). Zamiast tego strumień pieniędzy popłynął w stronę infrastruktury. Rząd potrafi subsydiować nawet 30% kosztów budowy nowej stacji ładowania. To sprawia, że operatorom opłaca się instalować ładowarki nawet w miejscach, które komercyjnie byłyby jeszcze nieopłacalne.